مرکز آوزش و توانبخشی کودکان اوتیسم,مغز،تحقیق،,,,,,iranautism.ir,autism iran,autism,iran autism,اصفهان اتیسم,اصفهان اوتیسم,توانبخشی کودکان اتیسم,توانبخشی کودکان اوتیسم,اولین مرکز توانبخشی,در خودماندگی,پیش ،آموزش،فعالی,پزشکی,روانشناسی,رایگان,شکن,اخبار,جدید,مرکز,آمار,تحقیق,مرکز آموزش و توانبخشی کودکان اتیسم,اوتیسم,اتیسم,کودکان اوتیسم,کودکان اتیسم,اوتیسم ایران,اتیسم ایران,ایران اوتیسم,ایارم اتیسم,خیریه,بیمارستان,متخصص,راهنمایی,دانلود,کتاب,بازی,اوتیسم اصفهان,اتیسم اصفهان,انجمن اوتیسم,انجمن اتیسم,بیماری,درمان,راهکار,تازه ها,اختلال,فیلم,لینک ها مفید,اختلال مغزي ,اتیسم,مغز,مشخصات زبانی اتیسم,اُتيستيك,اتیستیک,اُتيسم,ایران
ایران اوتیسم

راهبردهایی برای چگونگی برخورد والدین با کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم

یکی از اوقات سختی که اغلب خانواده ها با آن مواجه هستند صبح ها و هنگام بیدار شدن بچه ها از خواب و رفتن به مدرسه است که انرژی زیادی را می طلبد، کودکان کم و بیش در بیداری آسیب پذیرند. کودکانی که مدرسه برای آن ها تجربه ای نگران کننده است استرس زیادی دارند و راهکاری که می توان برای حل این مشکل پیشنهاد کرد آماده کردن کودک در شب قبل برای این که کارهای صبح تداخل کمتری با کارهای روزانه داشته باشد.

مثلا با قرار دادن لباس ها به هنگام خواب و آماده کردن لوازم مدرسه و قرار دادن آن ها در جای مناسب، شما می توانید کار جمع و جور کردن لوازم را از برنامه صبح حذف کنید. روش های مختلفی برای بیدار کردن فرزندتان به کار ببرید تا تغییر حالات کودک هنگام خواب به حالت هشیاری را کاهش دهید و ببینید آیا فرزند شما با بیدار شدن توسط شخصی یا صدای زنگ یا صدای رادیو عکس العمل متفاوتی نشان می دهد.

بعضی از والدین از ساعت های اخطار دهنده افزایشی(ساعت هایی که صدای اخطار به تدریج بیشتر و بیشتر می شود) استفاده می کنند که به کودکشان اخطار می دهد که باید 10 دقیقه دیگر بیدار شود و سپس مجددا به او 5 دقیقه قبل از بیدار شدن هشدار می دهد و از کودک می خواهد که از تختخواب بیرون آید.
 
وقت غذا نیز اغلب اوقات سختی برای خانواده های دارای کودکان مبتلا به نشانگان آسپرگر و اتیسم با عملکرد بالا است. خیلی از کودکان پرخورند و رژیم غذایی با حساسیت های ویژه ای دارند. خیلی از والدین نسبت به رفتارهایی که کودکان بدغذا(وسواسی) نسبت به غذا نشان می دهند نگران می شوند و چون والدین به این مساله توجه می کنند، فرزندان این مساله را به عنوان نوعی کنترل به حساب می آورند. در این وضعیت، اوقات غذا خوردن می تواند  به یک کشمکش واقعی تبدیل شود. خیلی از والدین خوردن یک لقمه از غذای جدید را مفید می دانند. برای کودکان کوچکتر حتی قدم های آهسته تر نیز می تواند مفید باشد. مثلا از تحمل غذاهای جدید روی میز یا بشقاب، بو کردن غذا، لمس کردن از طریق انگشت، زدن غذا به لب ها، قراردادن آن روی زبان و نهایتا قورت دادن آن می توانید اقدام کنید.  
 
خیلی از کودکان غذاهای جدید را نمی پذیرند مگر این که با اصرار رو به رو شوند. بعضی از مطالعات پژوهشی نشان می دهد که تغییر در عادت های غذایی ممکن است بعد از دو هفته یا بیشتر مورد قبول واقع شود، بنابراین صبور باشید و به فرزندتان وقت کافی بدهید تا بعضی چیزهای جدید را بپذیرد.   
 
هم چنین مهم است که ساعت غذاخوردن ثابت باشد. این مساله کمک می کند که فرزند شما بداند که چه انتظاری از او دارید و غذا را جزء برنامه عادی و منظمش قرار دهد. برای بعضی از کودکان، حتی مفید است که برنامه غذایی با یک فهرست هفتگی مورد انتظار از او تهیه کنید. هر زمان که وقت غذاست لازم است که فرزندتان در حالی که با بقیه اعضا خانواده پشت میز نشسته اند غذا بخورد. به او بگویید اگر همکاری نکند آن شب فرصت شام خوردن را از دست خواهد داد. این تمرین فرزند شما را مجبور می کند که به برنامه غذایی وفادار باشد و این مسئله کمک می کند که بعضی افراد نامنظم به آسانی به الگوی غذایی سالمی دست یابند. این برنامه هم چنین از لحاظ قانون گذاری روی تمایلات فرزند شما سرمایه گذاری می کند.
 
اگر برنامه معینی منظور شود(مثلا همه با هم غذا بخورند) فرزند شما آن را بهتر می پذیرد. برای کودکانی که تمایل دارند از پشت میز بلند شوند، نشاندن آن ها نزدیک به دیوار می تواند مفید باشد و این مساله باعث می شود که برای آن ها کمی سخت تر باشد که وول بخورند و در نتیجه این فرصت را که آن ها پشت میز بنشینند افزایش می دهد. شما هم چنین می توانید از راهبردهای فوق الذکر که در قسمت درک و فهم رفتار چالش انگیز شرح داده شد استفاده کنید.
 
یکی دیگر از تغییرات چالش انگیز، وقت خواب است که می تواند یک کوشش همراه با ترس باشد. مخصوصا مطالعات نشان داده است که اختلال اتیسم اغلب با مشکلات خواب همراه می شود. کارهای عادی زمان خواب مثل رفتن به تختخواب در یک زمان مشخص و انجام دادن کارهای قبل از خواب به ویژه برای آن هایی که نشانگر آسپرگر و اوتیسم با عملکرد بالا دارند مفید است. کارهای قبل از خواب را برای فرزندتان توضیح دهید و شمارش معکوس داشته باشید(30 دقیقه، 20 دقیقه،...) کمک کنید تا فرزندتان استراحت کند، مطمئن شوید که او قبل از خواب مشغول فعالیت های آرامی هم چون خواندن یا انجام بازی های ملایم است.
 
راهبرد دیگر به دست آوردن زمان مناسب برای گذراندن اوقاتی با فرزندتان در تختخوابش می باشد. قبل از این که چراغ ها را خاموش کنید و از از او بخواهید که بخوابد، خوب است که به هنگام خواب در کنارش بنشینید و او را مطمئن سازید که مقداری از وقت را همیشه در کنار تختخوابش می گذرانید. مطمئن شوید که حضورتان محرکی نیست که فرزندتان را بیدار نگه دارد. بعضی از کودکان آن را قوت قلب دوباره می دانند مبنی بر این که بعد از این که خوابیده اند باز به آن ها سر می زنیم. آن ها را مطمئن سازید که اتاق خواب مکانی مناسب و خوشایند برای فرزندتان می باشد.
 
برای بعضی از کودکان مهم است که متعلقات مورد علاقه شان را در اتاقشان نگه دارند در حالی که برای بعضی دیگر وجود وسایل می تواند خیلی پریشان کننده یا محرک باشد. بعضی از کودکان وجود نور کم یا موزیک ملایم را می طلبند در حالی که دیگران نیازمند تاریکی مطلق و سکوت محض برای خوابیدن هستند. اگر شما این پیشنهاد را به کار برده اید ولی هنوز فکر می کنید فرزندتان مشکل خوابیدن دارد با پزشک مشورت کنید.
 
گردش های خانوادگی نیز ممکن است برای کودکان اتیستیک و آسپرگر چالش انگیز باشد. هرچند گردش های خانوادگی به معنی استراحت  است اما به برقراری ارتباط با مکان ها و آدم های جدید می باشدکه می تواند اوقاتی اضطراب انگیز برای کودکان مبتلا به آسپرگر و اتیسم با عملکرد بالا باشد. والدین می توانند استرس را با برنامه ریزی زودهنگام کاهش دهند و بگذارند تا کودکان بدانند که چه پیش می آید.
 
با استفاده از روش های داستان پردازی اجتماعی کارول گری تلاش کنید برای فرزندتان داستانی را به نمایش بگذارید که حاوی تصاویری است که بر پایه کلمات و تجربیات رخ می دهند. برای کودکی که نگران گردش برنامه ریزی شده خانواده در پارک بازی است، می توانید تصاویری از جاهای مختلف پارک تهیه کرده و داستانی ساده بنویسید. داستان را با یکدیگر چندین بار بخوانید قبل از این که خانواده واقعا اقدام به پارک رفتن کند ممکن است لازم باشد که فرزندتان را در دستیابی به تجربه های تازه به تدریج طی مراحل کوچک عادت دهید.
 
بعد از دوره تجربه جدید با استفاده از راهنمایی های دیداری مانند داستان اجتماعی عمل کنید که گویی ممکن است قصد دیدن مکان یا انجام فعالیتی جدید طی زمان کوتاهی را داشته باشید بعد از مدتی فرزند شما احساس بهتری در انجام فعالیت های جدید خواهد داشت که در این صورت شما می توانید بازدیدهایتان را افزایش دهید. 
 
ارتباط با خواهر و برادرها
بهترین اصل مربوط به خواهر و برادرهای کودکان مبتلا به نشانگان آسپرگر و اتیسم با عملکرد بالا آموزش صداقت است. به عنوان مثال، فرزند در حال رشد شما درباره ی خواهر یا برادر اتیسم خود هزاران سوال دارد. چرا او با من حرف نمی زند؟ چرا کارهای غیر طبیعی انجام می دهد؟ چرا او بازی نمی کند؟ آیا او از من متنفر است؟ آیا برادرم به این دلیل اتیسم شده است که من در کودکی با او کشتی بدی گرفته ام؟ و ...
 
هر چه قدر اطلاعات فرزند شما درباره اختلالات طیف اتیسم بیشتر شود، دیدش به خواهر و برادرش بازتر می شود و سوء تفاهم ها کمتر منجر به استرس می شود. با ایجاد بحث های آزاد، صادقانه و غیر دادگاهی اطمینان خاطر حاصل کنید تا فرزندتان بتواند به راحتی احساساتش را مثبت یا منفی نسبت به خواهر یا برادر اوتیستیک خود ابراز کند. در این گفتگو شما متوجه می شوید که فرزندتان تا چه حد در مورد اختلال اتیسم اطلاعات دارد و چه چیزهای مثبت یا منفی ای را از داشتن خواهر یا برادر با نشانگان اختلال اتیستیک به تازگی تجربه کرده است.
 
شما به عنوان والدین می توانید مثال های خوبی بزنید، مثبت باشید و نیازهای ویژه فرزندتان را بپذیرید و سعی کنید فرزند اتیسم خود را خیلی ناتوان در نظر فرزند دیگر خود جلوه ندهید و به او بفهمانید که گاهی اوقات محرومیت ها اجتناب ناپذیرند. گاهی دیده شده است بعد از این که والدین با کودکانشان درباره اختلالات طیف اتیسم صحبت کردند بیشتر خواهر و برادرها افکار اشتباه خود را پنهان داشته یا بعضی از پایه موقعیت را درک نکرده بودند. به بیان دیگر فقط صرف این که شما بعضی چیزها را برای فرزندتان شرح دهید، به این معنی نیست که او آن چه که شما گفتید را درک کرده است. از فرزند خود بخواهید آن چه که شما به او می گویید به بیان خود شرح دهد که ممکن است موثر باشد. به هر حال تکرار و بحث های مختلف به جای یک توضیح مختصر ضروری به نظر می رسد.
 
یک روش مثبت برای تسهیل ارتباط با فرزندتان دخالت دادن او در بحث هایی است که چه طور می توانید به بهترین شکل به فرزند اوتیستیک خود کمک کنید. خواهر و برادرها می توانند راهبردهای موثر در روابط اجتماعی و شرایط مدرسه داشته باشند و با دخالت دادن، مشارکت و مسئولیت به فرزندتان دید او را نسبت به داشتن چنین خواهر و برادری باز نگاه دارید. 
طراحی و اجرا توسط تیم طراحی دیبا